چقدر بی وجدان و بی احساسند کسانی که وارد وبلاگ می شوند و نظر
نمی گذارند
❤❤❤❤❤❤❤❤❤
مردن همیشه زیر خاک رفتن نیست، گاهی میشه یک چیز رو از دست داد و مرد
❤❤❤❤❤❤❤❤❤
خيلي اتفاقي يا بهتره بگم شانسي دوباره آدرسو رمز وبلاگو پيدا كردم مي دونم كسي ديگه وبلاگ نمياد ولي حس مي كنم نياز دارم تنهايي مو پر كنم اگه اينو مي خونيد نظر بزاريد تا دوباره مثل قديم انرژي بگيرم مرسي 💗❤
راز دل با یار محرم هم نباید گفت؛
روزی آن محرم اگر بیگانه شد تکلیف چیست؟
که تو از ناسباسی انسان
نامهربانتر نیستی
(ویلیام شکسبیر)
دروغ بــه خـوردمـان دادنـد دیـ ـروزی هـ ـا ..
امـ ـروز دلــی بـه دلــی راه نـدارد !
بغـ ـل کـن زانـویتــ ــ را محکـ ـم ؛
امشبــ ـــ را هــم بـا بغـ ـض بخوابـ ــــ ...
سلاممممممممممممممممممممم من برگشتمممممممممم ببخشید چند وقت نبودم
دوستون دارم بوسسسسسسسسسسسسس
پیش روی من تا چشم یاری میکند دریاست
چراغ ساحل آسودگی ها در افق پیداست
در این ساحل که من افتاده ام خاموش
غمم دریا ، دلم تنهاست
مثل آتیش تو صحرا / یا که طوفان تو دریا
مثل ظلمت توی شب ها / جون به لب موندم و تنها
گاهی تنهایی آنقدر قیمت دارد که درب را باز نمی کنم
حتی برای “تو” که سالها منتظر در زدنت بودم
تنهاییم را به گردن هیچکس نمی اندازم
گردن هیچکس تاب این همه سنگینی را ندارد !
در برهوت بی کسی ، تنها تو همزاد منی
ای نازتر از خواب شبم ، آیا تو هم یاد منی ؟
گر بدانم نیستی ، غمی نیست ز تنهایی / اینکه هستی و تنهایم ، غم دارم
این شعرها دیگر برای هیچکس نیست
نه ! در دلم انگار جای هیچکس نیست
آنقدر تنهایم که حتی دردهایم
دیگر شبیه دردهای هیچکس نیست
غریبانه شکستم من اینجا تک و تنها / دل خسته ترینم در این گوشه دنیا
ای بی خبر از عشق که نداری خبر از من / روزی تو آیی که نمانده اثر از من
دیر گاهیست که تنها شده ام قصه غربت صحرا شده ام
وسعت درد فقط سهم من است بازهم قسمت غم ها شده ام
دگر آیینه ز من بی خبر است که اسیر شب یلدا شده ام
من که بی تاب شقایق بودم همدم سردی یخ ها شده ام
کاش چشمان مرا خاک کنید تا نبینم که چه تنها شده ام…
غربت آن نیست که تنها باشی / فارغ از فتنه ی فردا باشی
غربت آن است که چون قطره ی آب / در به در ، در پی دریا باشی
غربت آن است که مثل من و دل / در میان همه کس یکه و تنها باشی
مینویسم نامه و روزی از اینجا میروم
با خیال او ولی تنهای تنها میروم
در جوابم شاید او حتی نگوید “کیستی ؟”
شاید او حتی بگوید “لایق من نیستی”
مینویسم من که عمری با خیالت زیستم
گاهی از من یاد کن ، حالا که دیگر نیستم
از دل کوچه گذشتم از میون جاده ی خیس
این مسیر بدون برگشت که واسم هیچ آشنا نیست
میخوام آرامش بگیرم من که تو غصه اسیرم
حق من نیست مثل سایه توی تنهایی بمیرم…
کاش میشد هیچکس تنها نبود
کاش میشد دیدنت رویا نبود
گفته بودی باتو میمانم ولی
رفتی و گفتی که اینجا جا نبود
سالیان سال تنها مانده ام
شاید این رفتن سزای من نبود
من دعا کردم برای بازگشت
دستهای تو ولی بالا نبود
باز هم گفتی که فردا میرسی
کاش روز دیدنت فردا نبود …
زندگی ام را با تو عوض کرده ام
تمام وجود و هستی ام را داده ام تا فقط با تو باشم
"تنهایی دوستت دارم"
زندگی مال تو...
حسرت مال من....
خنده مال تو....
اشک مال من....
خوش گذرانی مال تو....
اما....
تنهایی مال من...
وقتی دستهایت را در دست دیگری دیدم وجودم سردشد
نه اینکه مرده باشم نه...
اخر فقط تو میتوانستی وجود مرا به آتش بکشی
اکنون سرد شده ام بدون آتش تو...
روزی صد بار با هم خداحافظی کردیم اما افسوس معنای
خداحافظی را زمانی فهمیدم که تو را به خدا سپردم . . .
و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد / و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد
چگونه بگذرم از عشق ، از دلبستگی هایم ؟ / چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم ؟
شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم / خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم
خداحافظ ، و این یعنی در اندوه تو می میرم / در این تنهایی مطلق ، که می بندد به زنجیرم
تو که میدانستی با چه اشتیاقی…خودم را قسمت میکنم
پس چرا …زودتر از تکه تکه شدنم…جوابم نکردی…برای
خداحافظی …خیلی دیر بود…خیلی دیر !!
فکر میکردم آنقدر از نگاهم بیزار شده ای که دور دور رفته ای…
اما دور شده بودی تا پا به پا شدنت را نبینم…و اشکهای
خداحافظی را !!
عادت کرده ام که بغضهایم را